işte galatasaray bu.
eveleyip gevelemeden pas, şut ve gol.
şükürler olsun bu maçı da kayıpsız geçiyoruz.
darısı hafta içine.
skor haricinde korktuğum her şeyin başıma geldiği maç. ara dönüşü, ucl öncesi, boktan bir stadyum ve boktan bir saat. ıkınmalı bir galibiyet için her şey hazırdı. biz de fırsatı kaçırmadık.
ahmed’e atmalıydı ama barış’ı da anlıyorum. gol atıp taraftarla arayı düzeltmek istiyor.
barış çok istiyor ama vurmak yerine 2.asistini yapsa da aynı şekilde kendisini alkışlardık. skorun vermiş olduğu bir andı muhtemelen.
gerçekten de çok önemli bir galibiyet oldu. işin savunma kısmında takım iyiydi, rakib fırsat vermedik ama sıfır organizasyonla doğaçlama bir oyun vardı sahada yine. fiziksel açıdan toparlanmamız lazım, daha tempolu daha hızlı bir oyun lazım.
maç sonu kaan ayhan barış’a “verseydin topu ahmet’e o da sevinsin yahu” gibisinden bir şey söyledi. gizli kaptan.
kaan maç sonu barış’a ahmed’e niye vermiyorsun ver o da sevinsin ya dedi. görmemiş barış, ahmed’i.