savunmadan çıkmak için lemina'nın 3 kişiyi çalımlamak zorunda kaldığı maç. biraz önce de tehlikeli yerde top kaybı yaptı. oyuncularımız birbirlerine yaklaşsa bu sorun ortadan kalkar. aynı şekilde hücumda da yerleşik savunmanın önünde amaçsızca top çeviriyoruz. anahtar pasları denemeye korkuyor çoğu oyuncumuz, deneyen de o pası geçiremiyor zaten.
soktuğumun topu bizi bu sezon hiç sevmedi. bu gerçekten normal değil. bir şekilde bir yerlerden sekip rakibin önüne düşüyor ve tehlike yaşıyoruz. bu sezon her maç en az 3 kere olmuştur bu durum.
iki tane daha atmazsak işimiz çok zor. düşünün nasıl bir maç. kasımpaşanın bu baskıyı ne kadar sürdürebileceği ile ilgili bizim puan almamız. bizim oyunumuzun bir etkisi yok. çünkü yine bir şey oynamıyoruz.
bu arada kasımpaşanın yemeyip içmeyip bu maçı beklediğini varsayarsak baskıyı sürdürebilrceklerini düşünebiliriz.
kusura bakmasın kimse de en saçma toplar bile kasımpaşa oyuncuları önüne düşüyor. biz buna galatasaray şanssızlığı diyoruz literatür içerisinde.
tamam iyi oynamıyoruz ama en saçma toplar rakiplerimizde kalır mı?
lemina pas atacak, boşta bir adam yok. takım boşuna yaptığı preste o kadar yoruluyor ki top ayağındayken fazladan dinleniyor.
gereksiz pres diyorum çünkü top kazandığımızı görmedim ama boyuna geçiş veriyoruz sayesinde.
iftara kadar uyumak isteyenler için ilk 25 dakika itibarıyla ninni niteliğinde bir maç oluyor. kazasız belasız bitsin.