ebru yaşar’ın altay’ın ne alakası var dediğim kutlamalar. bu kutlamalar 2006 da 2008 de kalmış kutlamalar. geçen sene edis’le zirveye çıkmıştık. bir simge bir hadise olabilirdi.
galatasaray kadrosunun 13-14 kişiden oluştuğunu gösteren maç. geriye kalanların hepsi çöpmüş.
şampiyonluk maçı. geçen seneden ağzımız yandı. rehavete kapılıp, “biz bunları sarhoş da yeneriz” kafası başımıza iş açar. taraftar oraya şampiyon takım için geldi. 1-0 olsun bizim olsun. ama bizim olsun.
sara-mertens yunus-kaan değişikliği gelmeli. bir final maçını da alın be. ille bir hafta bizi strese sokacaksınız.
barış-sara-yunus sebebiyle gol atamadığımız maç.
topun içinde taş varmış gibi vuruyoruz.cılız, zayıf şutlar.
bir haftadır fb hocasının, başkanının, medyasının bizi şampiyon ilan etmeleri, akşam çevrilen hem başak hem hakem tiyatrosu bize gösterdi ki önümüzdeki 4 maçı da kazanmalıyız. amaç geçen seneki gibi bizi rehavete sokmak ve bundan çıkar beklemek. bu akşam herkes tam konsantre oynamalı, özellikle hakem provokasyonuna gelmemeli. (bkz: hedef 25) (bkz: konsantrasyon)