oyuna bir türlü giremedik. konsantrasyon hataları çok fazlaydı. gol yememiz takımı kendine getirirse getirir.
fenerbahçe maça daha konsantre çıkmış.
silkelenip kendine gelmeli takım.
maçın en kritik anında 2. golü bulduk. o dakikalarda kasımpaşa kaybedecek bir şey yok psikolojisi ile sağlam gelmeye başlamıştı.
ilkay- sara değişikliği dinamizm getirdi.
yunus futboluyla göz doldurdu. ve gördüğümüz üzere fark yaratan en önemli isimlerden biri oldu.
devre arası transferlerde orta sahaya takviye şart oğlu şart gibi görünüyor.
sane sonradan açıldı tam açıldı. kendisinin oyun zekasına artık bizim uyum sağlamamız gerektiğini bir kez daha gördük.
ilkay sakatlık sonrası efektifliğini kaybetti. oyun içinde geriye düştüğü anlarda şahit oluyoruz. devre arasının iyi geleceğini ümit ediyoruz.
barış bambaşka bir savaşçılık var. kafayı sahaya tam verdiği zaman neler yaptığımı yine gösterdi.
torreira standardında oynadı. ceza sınırında sekti sekti bu maçta gördüğü kartla cezalı duruma düştü.
davinson yine son anlarda zidane dönüşü denedi. artık bu hareketle bir gün golü bulmalı ve tarihi bir gol atmalı.
kutucu’daki hareketlilik devre arası galatasarayda kalmak istiyorum kıpırdanması misaliydi.
süper star icardi gol attı ve herkesin rahat, huzur dolu uyumasını sağlayacak skoru aldırarak bitirdiğimiz bir maçtı.
ikinci yarılarda takımın düşmesi hastalığının devam ettiği bir maçtı.
ikinci yarılarda takımın düşmesi hastalığının devam ettiği bir maçtı.
ikinci yarılarda takımın düşmesi hastalığının devam ettiği bir maçtı.
ikinci yarılarda takımın düşmesi hastalığının devam ettiği bir maçtı.
medya ve mevcut yarartılan algıda hezimetle çıkacağımız havası estirilirken çatır çatır oyanadık.
galibiyeti kaçıran taraf biz olduk.
galatasaray yönetimi için uyarı çanları çalıyor.
hem sportif takviye hem masada güçlü olma anlamında.
90+5’de yenen gol ciddi anlamda can sıkıcı oldu.
büyük maç kazanamadan şampiyon olunmaz.
bu ciddi bir uyarıdır.
ligin kalanında kayıp verme lüksü olmadan oynayacak olmak apayrı bir motivasyon olacaktır.
bu maç özelinde bakarsak 1 puan almadık 2 puan bıraktık diyebileceğimiz bir maçtı.
içerdeki beşiktaş ve trabzon beraberlikleri
deplasmanda kaybedilen kocaeli maçı
üst üste gelen sakatlıklar ve avrupadaki saçma mağlubiyetle tüm parametrelerin aleyhimize olduğu bir psikoloji ile gidiyoruz. cepten tükettiğimiz krediler olarak sayabiliriz. puan farkını koruma ve açma fırsatı olan maçlardı.
buralarda kayıp yaşamasak bugün kadıköy deplasmanı için can sıkıcı detayları düşünmezdik bile.
derbi maçların favorisi olmaz klişesi vardır. sağ kalan ve sakatlanmayan her futbolcumuzun cepten yeme döneminin bittiği ve artık mücadele ile bu maçı kazanmaktan başka çare olmadığı motivasyonunu kazanması gereken maçtır.
her maç sonrası izin yapan, geç dönen, ısınmada triplere giren oyuncuların dahil 3 sezon kurduğu dominasyon için canıyla başıyla mücadele etmesi gerekir.
ohal ilan edilip sağlam olan herkesin işi ciddiye alması gereken derbidir.
sakatlıklar ciddi manada sıkıntı yaratmaya başladı. zemin değişikliği mi yoksa antrenman mı bu işin araştırılması lazım.
berbat talihsiz bir golle sıkıntıya girme sevdamız yine nüksetti.
takım maçı çevirir hissi bir veriyor bir vermiyor.
ilk defa top görmüş gibi oynayan yusuf yerine başka efektif bir genç atabilir miydi oyuna atabilirdi.
ikinci yarı formanın hakkını verecek babayiğitliği gösterecek bir takım çıkmasını ümit ettiğimiz maçtır.
ilk yarısından ders alınıp ikinci yarıya başlandığını hissettiğimiz bir maçtı.
ilk yarı analizinde barış yırtıcılığına ihtiyaç vardı diye yazmıştım. girdi ve ortalığı karıştırıp penaltı aldırdı.
ayrıca mücadele gücünü yükseltti.
maç maç ilerlemek ve her maça strateji hazırlamak kolay değil.
hocayı fazlasıyla gömüyoruz. bazen hakkını vermek gerekiyor.
süper lig ve şampiyonlar ligi motivasyonu paralel götürmek çok büyük sınav hocanın önünde.
anı yaşayıp kafayı yastığa mutlu, huzurlu koymanın güzelliğini yaşadığımız tarihi bir zafer olmuştur.