sağ bek ve sol bek olmadan çıkacağımız bilmem kaçıncı avrupa maçı.
olayı şanssızlığa bağlamak yerine transfer ve kadro mühendisliği konusununu sorumlusu son 3 yıldır kimse eleştiri oklarını ona yöneltmenin vakti geldi de geçiyor.
2-0 önde olup çok rahat 2-0, 3-0 ya da 3-1 bitirebileceğimiz maçtı.
antrenör tercihleri yüzünden maç 2-2ye geldi. oyun olarak kendi evimizde aciz duruma düştük. son dakika efsane bir gol atıp onun keyfini da malum penaltı pozisyonu ve aleyhimize yapılacak algıdan dolayı yaşayamadık. hakkımızı yiyen şeref yoksunlarına tüm baskıyı kıracak mazereti vermiş olduk zira pozisyon bariz penaltı ve bile isteye verilmedi.
tamamen hocaya yazar. bir değil iki değil. bıktık artık.
ikinci sarı nerede acaba? david net şekilde ayağına bastı uğurcan’ın.
karşı taraftaki yan hakemde bir sıkıntı var. pozisyonu düzgün süzmeden her topu usg’ye veriyor. 2 ya da 3 oldu bu yanlış taç kararı.
ve ikinci sarıdan atılmayan adam golü attı. mükemmel.
bu güzel zafer seremoniye çıkan oğluna eliyle 6 işareti yaptıran gurbetçi fenerliye gelsin.
keşke oğlunu fenerli yapmasaydın ama. hayatın boyunca yaşadığın eziklik hissini ve daimi hüznü keşke çocuğunun da kaderi yapmasaydın.
20-21 sezonunda babel’in iptal edilen golündekine kıyasla daha el bir pozisyon vardan döndüve penaltı iptal edildi.
bence ikisinde de elle oynama yoktu gerçi de o iptal edilen gol bize şampiyonluğa mal oldu.
az daha yiyorduk. hoca hala bekliyor değişiklik için. yediğimizde yapacak.
bir pas hatası sonrası defans arkasına atılan tek topla rakibin kaleciyle karşı karşıya kalması senaryosunu yine yaşadığımız maç. çözüleceğine inancımız da yok artık sanki.
uğurcan çok iyi kurtardı. hala öndeyiz.
müthiş gol attık. singo yarattı icardi klasını gösterdi.