ne kadar formda olmasa da rakibin ajax öldüğü maç. 125 yıllık tarihleri var.
bu seviyedeki maçların favorisi olmuyor. sahaya çıkan oyuncular şampiyon takım oyuncuları oluğunu bilerek oynuyor. maçı cepte görenlere söylenecek en doğru sözü fatih hocamız zamanında söylemiş; kendinize gelin buradan sahaya kadar.
180 dakikanin tek golunun kerem’den gelmesi nereden baksaniz muthis bir simulasyon. film senaryosu yapilsa muhtemelen abarti diye begenilmezdi.
kalecinin ceza sahasi disinda elle oynamasina kol dogal pozisyonda dedi hakem. fikra bu kadar.
yine yeniden hatırladık ki yüzlerce milyon euro da harcasak bu ahlaksız rakipler, karaktersiz hakemler olduğu sürece yerimiz süper ligi geçemez.
oğlumun 10. doğum gününde 25. şampiyonluk için sahaya çıkıyoruz.
akşam ekstra motivasyonla ekran başındayız.
taraftarımızın "çok uzun yıllardır kazanamıyoruz" diyerek bu sene kazanmak istediği kupanın final maçı.
çok uzun dedikleri süre de 6 sene*. düşünün 6 yıl kupa alamamak bu taraftar için ne kadar zor.
ilk 25 dakika itibariyle maçı kazanamazsa fenerbahçe kazanamaz gibi duruyor. beşiktaş kaybetmek için sahada gibi. kazanmak adına yapabilecek pek bir şeyleri yok.
gaziantep adına sezonun en önemli silahi selçuk inan cezalı ve sahada yok, fenerbahçe için sezonun en önemli figürlerinden, mouronho’nun prensi direnç tonusluoğlu sahada.
fenerbahçe için rahat bir galibiyet zemini var.
barış’ın sol ayağına sol taraftan temas var ama o acıyı göremedik. maç sonu taraftar kameralarında çıkar.