o ilk yarıki tablonun anca bu kadar eli yüzü düzelebilirdi.
ama bu haliyle bile yazı turaya getirebilmiş haldeyiz işi.
talisca mental olarak o kadar ayakta kalabiliyorki bu durumlarda.
diğerleri hemen el ayak birbirine giriyor abi.
bu psikolojiyi bir türlü beceremiyor bu takım.
liverpool profesyonel dalgıç mı ne tutmuş bir ara bir sorununu çözmek için.sizde budist rahip mi tutarsınız ne yapında şu rakibin takıldığı maç sonralarını oynama işini çözün artık arkadaş.
o kadar belli ki el ayağın heyecandan,tedirginlikten daha dün gs maçını otelde izlerken birbirine girdiği.
alanya dikine oynadıkçada iyce çözüldü bu durum.
hadi böyle maçta böyle gol yemek allahın emri.
ama duran topu yememeliydik.
anca akan oyunda yenen gol anlaşılabilirdi.ki bence 2. golde yine öyle gelirdi alanya'nın.
ilk yarı fenerlik yaptığınız gibi 2. yarı da bir fenerlik yapma mesainiz var artık.
bu maçtan 3 puanın ötesinde şeyler kazanmak gerekirken onu dahi kazanamıyoruz.
ki 3 puanda kazanmış değiliz daha.
hocada takımda kredi kazanmaya çalışmalı.ama bu adamları güçşü şekilde atmıyorlar.
sadece "bir sonraki maç kader maçı" nı kazanıyorlar devamlı.
birazda bir sonraki maçı kader maçı olmaktan,kılmaktan uzaklaştıracak görüntüler oluşturmalılar.
ilk geldiğindeki vuruşları şansına mı yapyordu bu szymanski anlamadım.
korkunç vuruyor bu yandan gelen toplara devamlı.
stadda bu kadar taraftar kalmış mesela.
"pazar eğlencesi yoksa","life is life" diye hoplayıp zıplamam yoksa gelmem usta diyenler gelmemiş.
onlar ayıklanınca kalan sorumluluk sahibi taraftarda aha buymuş.görmüş olduk.
ali koç diyordurki ulan müzik açmama bile gerek kalmadı.
herkesin kıymetlim dediği kulüp o kadarda kıymetlisi değilmiş.
sadece fenerbahçe değil.kulübe duyulan sevgi iddasıda bitmiştir.
bu kadar seviliyormuş.