şampiyonlar ligini mi protesto ediyor bu liverpool taraftarı? neyi islikliyor? tamam haci, elenin defolun gidin işte.
sallai - boey kanadı konuşuluyor. singo, apokerim, lemina, barış, boey, sallai, osimhen... türk futbol tarihinin en "güçlü" 11'i çıkıyor sanırım sahaya. güçlü derken, gerçekten güçlü. *
twitter'da meşhur bir edit vardı. liverpool 8-0 önde, abdülkerim son dakikada uzaktan bir şut atıyor (kiev maçındaki şut galiba), gol oluyor ve spiker takım herkes 8-1 olunca deli gibi seviniyor.
bu kimi taraftardaki eziklik psikojisinin bir tezahürü aslında.
liverpool taraftarlarının paylaştığı bir edit çıktı önüme, 90+4'te 2-0 yapıp tur atlamanın hayalini kuruyor adamlar.
instagram
liverpool şu an dünyanın en güçlü 10 takımından birisi, kabul ancak türkiye'de yüceltildiği kadar, çekinildiği kadar onlar da bizden çekiniyor, bizi yüceltiyor.
bu sene 2 defa yaptık. niye olmasın. bu sezon psv'nin 4 attığı bir stada çıkacağız biz de sonuçta. onlar gibi biz de 3-4 niye atmayalım? ki oyun da lig maçına kıyasla daha fazla kontraya müsait bir durumda.
ben takıma güveniyorum. ne olursa olsun zaten bizim gozumuzde bu sezon başardılar ama o başarılara bir taç takma zamanı.
iyi oyun istiyorum, iyi kurgulanmış hücum planları, savunma dizilişleri görmek istiyorum, takımın sahada her şeyini vermesini istiyorum.
galibiyet istemiyorum, turu atlamak için yanıp bitmiyorum.
bu takım bu sezon şampiyonlar liginde idealine ulaştı. hatta son 16 play-off'unda frankfurt, leverkusen, monaco gibi "eleyebiliriz zaten" takımları yerine, juventus gibi bir devi elediği için idealinin de üstünde bir misyonu başardı.
bundan sonrası keyif işi. takım keyif alacak, üstlerinde o "bu turu geçmeliyiz" baskısı olmadan liverpool'a "biz size diş geçirebiliriz"i hissettirecek, yeterli benim için.
ama olur da elersek.. o zaman avrupa kusura bakmasın, bahis oranları ne derse desin, "kupanın favorisi biziz" diye bağırırız. ama eleyemezsek de.. dünyanın sonu değil. alkışlarla avrupa sahnesinden çekiliriz.
25 şubat 2026 juventus galatasaray maçında attığı gole sevinmemesinin olay olmasını anlamıyorum.
o gole hangi galatasaray taraftarı yüzünde güller açarak gol diye sevindi, ayağa kalkıp mutlu oldu? hepimizin yüzünde bir isyan vardı. osimhen bu yüzden bizden birisi gibi geliyor işte.
skor 1-0. rakip 10 kişi. motivasyonları gitmiş ve 10 dakikalık süre içerisinde barış alper ve sara ile yüzde 100'lük 2 pozisyonu harcadık. ikisi de osimhen'in önüne bıraksa maç o anda bitecek. 50-55. dakikalara tekabül ediyordu.
şu rezil andığımız maçı, o anda 1-1 hayal etsenize.. juventus'un tüm direnci kırılmış, 10 kişi. ilk maçta yaşadıkları travmayı tekrar etme fırsatı geçmişti yani elimize. 60-80 arası oynadıkları o saçma baskın oyunu tekrarlama ihtimali olmayacaktı.
oyuncularımızın şimdiye kadar gülüp geçtiğimiz lakayt hareketleri şampiyonlar liginde tura mal olacaktı neredeyse. bencil bir ön alanımız var maalesef. ilk maçta gol atamamış olan osimhen'in performansını nasıl övdüğümüzü anlayamamış bir ön alanımız var.
galatasaray taraftarı kimin ne yamaya çalıştığını çok iyi görüyor. bunun için gol atmanıza gerek.