davinson ve arda birbirine markaj yaparak birbirini golden ettiler.
ne yapıyoruz ne ediyoruz bir şekilde bu tarz sevimsiz takımlara yeniliyoruz.
hiç değişmez.
böyle takımlar bizi her daim en eksik halimizle yakalar ve yener gider.
avrupanın en sevimsiz takımıyla şampiyonlar ligi seviyesinde oynamak büyük şanssızlık.
sürekli saçma sapan hatalar ile baskı yiyoruz.
bir an bile kafayı kaldıramıyoruz.
hücum edemiyoruz.
icardi , sane, ilkay, sara ile baskı da yapamıyoruz.
velhasıl çok sıkıntılı maç.
0-0 çok çok iyi skor.
rakibin iyiliği sebebiyle değil asla biz yine yine yine çooook eksiğiz.
hay direk gibi senin yedi sülaleni seveyim.
ciddi ciddi son topu rakip ceza sahasına doğru fırlatamadık.
şu rezil takıma gol atamamayı anlarım ama gol yemeyi ve yedikten sonra reaksiyon verememeyi anlayamam.
tüm bir maç galiba bir kez topu çizgiye indirip hücum ettik o da sanenin bireysel çabası ile.
topu kaldırdıkça adamlar vurdu.
zaten bu tarz ortalar genelde acizlikten gelir maalesef.
hepimizin içten içe bildiği skor olmak üzere maalesef.
maçın kalanı 7-8 dakika oynanırsa öpüp başımıza koyalım.
bu neymiş böyle ya.
bir beraberlik golü harika olur ama çok zor gözüküyor maalesef.
maçın bu yüksek tempoda oynanması bizim pek lehimize bir durum değil. top hiç durmuyor ve rakip top durmasın diye sürekli koşuşturuyor.
aktif dinlenebilecek bir an bulamıyoruz.
fikstür çekildiğinde en kolay gözüken maç kadro zaafiyeti sebebiyle aşırı zor hale geldi.
maç nasıl bir anda ajaxa döndü anlamadım. tamamen kontrolümüzde geçen ilk 20 dakika sonrası düştük niyeyse oyundan.
rakipten bir oyuncu atılsa tadından yenmez.