sezonun benim için ve galiba galatasaray futbol takımı için kırılma maçı.
bu takımın toparlayıp tekrar ayağa kalkmasını çok zor görüyorum.
bu yediğimiz iki golü de biz atamazdık.
ilk golde top ken üstten dağlara taşlara giderdi.
ikinci golü bizde atabilecek o açıdan topu kaleye vurabilecek futbolcumuz yok.
osimhen ve torreira nın sarı kartları da gösteriyor ki zaten takım da inanmıyor uefa da ilerlenebileceğine.
rakibin müsaade ettiği kadar top oynuyoruz işte.
ve kendimizi iyi oynuyor sayıyoruz topu sağa sola atarak.
bugün ajax'a 3 fark gerekseydi 4 fark atardı.
hiç kendimizi kandırmayalım.
duran topta üç oyuncumuz ofsayta düşüyor.
biz nasıl gol atacağız ki?
geçmiş olsun.
zerre umudum yok.
girdiğimiz pozisyonları gol yapacağımızı bilsem umutlanacağım ama aşırı kolay gol yiyen ve çok zor gol atan her takım gibi biz de artık maç kazanmakta çok zorlanıyoruz.
belki duran toptan atarız bir umut.
en son akan oyunda kime gol attık hatırlayamaz hale geldim.
bu kadar gol kaçırarak bizden bir bok olmaz.
lig gitmese bari.
bir gol atabilmek için en az 5-6 pozisyon kaçırıyoruz.
bu maçın ikinci yarısı rasyonel bir şekilde açıklanamaz.
fenerbahçenin şansı bir yana göztepe de resmen 15 dakikada futbol oynamayı unuttu.
berbat bir ikinci yarı bizim adımıza. inanılmaz bir şey oldu belki büyü ile falan açıklanabilir ancak.
tamam şans faktörü de inanılmaz ama biz bu gol olan üç pozisyonun sadece belki 1 tanesini gol yapabilirdik.
o da kalecinin yine kıçına başına çarpmaz ise ilk gol.
ikinci ve üçüncü gol bizim mümkün değil alamayacağını goller.
adamlar gol kaçırmıyor biz bir gol atabilmek için öncesinde 5 tane kaçırıp 2 tane ofsayt ile uğraşıyoruz.
hiçbir şey oynamadan maç nasıl kazanılır kitabının önsözü olacak maç.
büyük şanssızlık bizim adımıza.
special bal resmen.