beklerinden hiçbir hücum katkısı alamayan bir takım olarak girdiğimiz pozisyon sayısı iyi bile. kornerlerde tehlikeli olduk, dönerse duran toptan döner bu maç.
ikinci yarıya jelert-kaan, yusuf-yunus değişiklikleriyle başlamak lazım. gerçi benzin döküp kendimizi ateşe versek 70'ten önce değişiklik olmayacak da laf işte.
önemli dönüm noktasıydı, clean sheet’le özgüven tazeledik. yola devam
rezillik ötesi rezillik. iki senedir avrupa'da kendimizden zayıf her takıma karşı oynadığımız her maç gibi. bu tür maçlara mental olarak hazırlanamıyoruz.
öyle bi takımız ki 75. dk'ya 3-2 geride girsek kazanacağımıza dair daha çok umudum olurdu
osimhen'in her pozisyonda ofsaytta kalmasının sorumlusu pas zamanlamaları değil. düpedüz erken koşuyor.
barış'a sarı vermemiş olsa penaltı da vermezdi. sarıyı iptal etmek için faul vermek zorunda olduğu için penaltı kazanmış olduk*
bu maçı alırız alamayız orasını geçtim de hücumdaki bu kısırlık hiç hayra alamet değil. şu kiev'e karşı birini duran toptan, birini uzaktan şuttan bulduğumuz gol dışında sadece 1 tane pozisyonumuz var. topu indirip yalnız kalan osimhen görmekten yıldım, tüm hücum denemelerimizin orta kafa'ya dönmesinden yıldım. savunma zaten uzun zamandır evlere şenlik.
orta sahayı boşaltıp batshuayi'yi oyuna aldıktan sonra yine net pozisyon bulmakta zorlandık. öncesinde çok iyi bi ritm yakalamıştık.
son paslardaki laubaliliğimiz 2 puana mal oldu.
kerem demirbay. uzun bir zaman sonra bi gs topçusuna dümdüz gittim