dün hep umutla cl kurasını düşündükten sonra uefa'daki takımlara bakınca tat tuz kalmadı. bir tane gelse de kadıköy'de oynasak vs. diyeceğin heyecan verici takım yok. her yıl olduğu gibi amaçsız 8 maç ve sonra belki bir iki tur daha ve 1 golle elenme şeklinde veda ederiz. final falan yapmadığımız sürece de açıkçası özellikle bu yıl avrupa'nın tamamen b ve c klas takımlarından oluşan bu turnuva umurumda değil.
sanırım buradaki çoğunuzdan farklı bir maç izliyordum. insanların gerçekten savaşan takım hakkında bu kadar kötü konuşması beni rahatsız ediyor. dün bazı iyi hareketler vardı ama ne yazık ki gol ya da ofsayttan gelen golle değil. lizbon'a galibiyetle gitmek tabii ki daha iyi. ancak her zaman olduğu gibi burada da bazı insanlar ayrım yapamıyor. forvet hariç tüm oyuncular iyi bir performans ortaya koydu. bizden daha fazla cl tecrübesi olan bir rakibe karşı oynadık. ya 1. ya da 2. potadalar ve cl'de çok fazla şansınız yok. eksik olan son final pasıydı, hepsi bu. bunun da ötesinde, benfica nadiren bir araya gelebildi. başka bir deyişle, iyi bir savunma performansı. anlamadığım şey insanların her zaman ev sahibi avantajına bu kadar takılmış olması. takım glasgow'da da maçı çevirdi... lizbon'da neden farklı olsun ki? oyunun genel durumundan haklı olarak memnun olmamanız, her şeyi çok kötü hale getirmeniz gerektiği anlamına gelmiyor. bazı insanların aklında hala göztepe maçı var. zaten şampiyonluk unvanına inanmıyorum. mourinho'nun teknik direktörlüğünde başka bir maça çıkmayacaksınız. adamın oyun felsefesi böyle. bu yüzden onun gelmesine hep karşıydım. ama onunla gerçekten şampiyonluk lar kazanabilirsiniz, türkiye ligi haric.