cuma gününe kadar, "yok, yetti artık, daha fazla sinirlenmeyi kaldıramam, izlemeyeceğim".
cumartesi öğlen, "neyse, birinci yarıya şöyle bir göz atarım".
cumartesi saat 19:00 pür dikkat, heyecan ve hevesle ekran başındayım.
cumartesi saat 19:10, ilk sövgü sözcükleri ağızımdan kaçmaya başlar.
cumartesi saat 19:45, devrede tansiyon ilacı içilir.
cumartesi saat 21:00, eşim "neyin var, suratın çok kötü, iyi misin, n'oldu?" diye sorar.
pazar sabahı, "yok, yetti artık, daha fazla sinirlenmeyi kaldıramam, bir sonraki maçı izlemeyeceğim".
ve sil baştan...