hafta içi üç gün yorgan döşek yattım. çarşamba benfica maçına gittim, gece 1:30 gibi eve geldim, sabah altıda kalkıp 5 saat araba sürüp altınoluk‘a geldim. iki gün burada kalıyorum, yarın iki gibi yola çıkacağım 5 saat dönüş hiç durmadan tekrar maça.
yaş düz hesap 50 oldu. hayatımda gittiğim oturmaya mecbur kaldığım birkaç maç hariçtüm maçları ayakta izledim.
hiç bu seneki kadar ümitsiz olduğumu hatırlamıyorum. bu fenerbahçe’yi bu boktan oyunu bile izlemek için bunca zahmet çekiyoruz. bizimki karşılıksız sevda. inşallah taraftarın bu özverisine karşılık verebilecek fenerbahçe’nin büyüklüğüne uygun davranacak ve sonuç üretecek başkan ve yönetim gelir se bugünleri atlatırız.