öyle bir duruma geldim ki kendisinden kurtulduğumuz gün kutlama yapacağım futbolcu.
kafasına göre takılıyor, işine karşı bir aidiyet hissetmiyor ve tüm bunların üstüne hoca/yönetim üstünde inanılmaz bir baskı oluşturuyor.
kendisi yerine ortalama bir genç forvet olsa şu an lig bitmişti. keyfine maçlara çıkıyorduk. rakiplerde kongrelere gidiliyordu.
gitmesi için ne gerekiyorsa yapılmalı, stada gidenlere de duyurulur. korkuyorlar çünkü. yönetim de hoca da yollayamaz icardi’yi. iş taraftara düşüyor. nasıl olur, ne yaparız bilemem ama durum bu.