müthiş bir ilk yarı!.. ikinci yarının ilk on dakikasını da domine ettik. osimhen inanılmaz oynadı, isteği, çabası, atletizmi, gol pozisyonlarının sürekli içinde olması... maçın adamıydı. takım olarak 55 dakika herkes çalıştı, emek verdi ancak o dakikadan itibaren takımda maalesef yine düşüşler başladı. hatta tottenham on kişi devam etmesine rağmen altmışıncı dakikadan itibaren fiziksel olarak daha baskın kaldı. ilk yarıyı domine etme, ikinci yarı düşüş yaşama bir klasik haline geldi. yine gergin bir bekleyişle maçı izledik. öte yandan sonradan giren oyuncuların çok daha diri olarak takıma katkı vermesi lazım zira bu yönde bir eksiklik var.
bugün kupanın en güçlü takımlarından birini yendi galatasaray. ama hedef en tepeyse özellikle ikinci yarıdaki düşüşleri ve oyunu kontrol etmeyi takımın geliştirmesi gerekiyor.
oyunu kuran, çeşitli pozisyon üreten ve tempoyu ayarlayan bizim takımdı. kusursuz bir oyun aklı ile galibiyeti hak ettik. herkesin yüreğine sağlık.
iki tane olumsuz durum gözüme çarptı. büyük ihtimalle herkes aynı şeyi düşündü. bitiricilikte daha iyi olmalıyız.
ikincisi ise lemina tarzı bir orta saha kulübemizde olmalı. özellikle maçın sonlarında orta sahamız yorulduğunda bissouma ile baş edemedik. maçın son bölümünde böyle tempolu, fizikli ve mücadeleci bir oyuncuya ihtiyaç duyduk. umarım ocakta buna önem verilir.
okan hocanın aklına sağlık. iyi çalışmış. oyuncularımızın hepsi de motive olmuştu. bu saatten sonra samsun maçına odaklanıp konsantrasyonumuzu düşürmeden devam edeceğiz.
maçı canlı izleyemedim, banttan izledim şimdi bitti. 60 dakika inanılmaz oynamışız, muhteşem. sonra düşüş olmuş, olur. girmeyen toplar, saçma yenilen gol moral bozar. fiziksel olarak da düşebilirsin. ben bakmıyorum oraya, 60 dk'ya bakıyorum çok üst seviye oyun. sadece pres değil takımın yayılışı ve bu sayede harika paslaşmalar. takıma ve hocaya çok teşekkürler.
galatasaray’ın avrupa’daki en iyi oyununa sahne olmuş maç. canlı olarak şahitlik etmek ayrı bir keyif oldu. teşekkürler galatasarayım.
teşekkürler, teşekkürler, teşekkürler takım. çok güzel bir geceydi, sırıtarak döndüm eve.
maçtan önce 1 puana hayır demezdim, lakin oynanan harika oyundan sonra tottenham'ı yenmek ne kadar güzelse, şu oyunla maçın 3-2 bitmesi en az o kadar hayıflandıran ve insanın içini buran bir durum.
başlangıçlarımız, öndeki baskılarımız harika ötesi, ancak ilerleyen süreçte, özellikle ikinci yarının ilk 15 dakikasında yakalanan onca pozisyonun ama beceriksizlik, ama kaleci becerisi, ama şanssızlıkla bir şekilde değerlendirilememesi adeta maçın sonlarını bu sezon birçok maçta yaşanan duruma evriltti.
okan hoca da maç 3-2'ye gelmeden önce oyundan düşen mertens ve gününde olmayan icardi'yi oyundan alamayınca son bölümde oyunun sıkışması kaçınılmaz oldu.
neyse ki bu sefer korumasını bildik ve güzel bir galibiyet almış olduk...
bu maça çıkan kadro aslında iyi eklemelerle olması gereken ideal dizilişimiz ve onbirimiz. kaan'ın yerine bir stoper, mertens'in yerine genç ve dinamik bir 8-10 numara karışımı oyuncu, barış ve yunus'a ya iyi alternatifler ya da en az birinin yerine direk oynayacak bir oyuncu. ciddi anlamda rakibi sürklase edebilecek bir kadro olur ama işte mevcut kadromuz derinliğimiz şimdilik uygun değil buna. yine de denenmesinde sakınca görmediğim bir dizilişti. özellikle kuvvetli bir rakibe karşı test edilmesi de bütün artıları ve eksileri ortaya çıkardı.
bir de aslında bu tip bir rakibe karşı maçı 0-0 tutma kadrosu ve oyununu da test etmek gerekiyor. bizim sürekli 2-3 farklı öne geçip oyunu tutama sıkıntımızı gidermemiz lazım. böyle bir rakibe karşı da sanki ilk maçı 1-0 kazanmış ve rövanşa çıkıyormuş gibi başlayıp maçı 0-0 bitirebiliyor muyuz ona da bakmak lazım. lazım oluyor çünkü, sezon da öyle bir maça çıkıyorsun ki 0-0 bitse bir çok şeyi kazanacağın durumda oluyorsun. velhasıl 0-0'a oynamayı da öğrenmek elzemdir. hele ki avrupa'da üst turları hedefliyorsak daha da elzemdir.
şu maçın ilk 70 dakikası üst profil bir takıma karşı bir türk takımının oynadığı en iyi futboldu. resmen ezdik ezdik ama yeteri kadar atamadık. bayern elimizden kurtuldu, tottenham galibiyet olsa da elimizden kurtuldu ama birisini denk getirince çok kötü şeyler yapabiliriz en sonunda. ders çıkarmamız gereken çok şey var ama hala yolun başındayız. bu maçta fark yaratan taktiğimizi bile daha yeni yeni deniyoruz. bir şeyler daha da oturdukça bu takım çok şey vaat ediyor çok.
beyler biz ne yaşadık ya, hala etkisinden çıkamadım maçın. ben galatasaray'ı hayatımda ilk defa bu kadar baskılı oynarken gördüm. 3 pas yaptırmadık adamlara 70 dakika. uzun yıllar unutulmayacak, çocuklarımıza torunlarımıza anlatacağımız bir maç oldu.
avrupa'da zayıf takımlara 4-5 attığımız çok maç izledim 90'larin sonunda ama top 6'dan bir takıma bunu yaptığımızı görmek de varmış.
bu kadar dominant bir takım görmedim galiba, 7-2 bitecek maç 3-2'de kaldı.
neyse unutulmazlar arasına girdi bile.