tromsö faciası gibi maç. böyle bir zeminde, böyle bir havada ben ekran başında üşüyorum. nasıl açıklanır bilmiyorum ama böyle bir zeminde mücadele edeceksin en az rakip kadar. edemedik. oyuncu seçimleri de berbat, futbolcularımız iddiasız rakip karşısında nasıl olsa kazanırız kafasında. kazanamadık. sağlık olsun diyeceğim ama çok yaralayıcı bir hezimet. montella'nın karizma tek maçla gitti. oyuncuların özgüveni tek maçla yerle bir olmuştur muhtemelen. şimdi linç de acımasız olacak. aylardır bu anı bekleyen insanlar var. belki de dünya kupası elemelerine bile bu durum etki edecek. milli takımda bahar havası kısa sürdü yani. hepimize geçmiş olsun.
sırbistanından kosovasına, makedonyasından bosnasına; hiçbir balkan ülkesi küçümsemeye ve şakaya gelmez. beklenmedik bir yumruk gibi çakar suratına. bundan 3 sene öncede grupta iddiası olmamasına rağmen, bizim 6 yediğimiz hollandaya ecel terleri döktüren karadağ bu maçıda öyle güle oynaya bize vermeyecekti.
bu maça bu kadar takılmalı mıyız bilmiyorum. uluslar ligi zaten çok bir anlam ifade etmiyor. 2026 dünya kupası elemelerine odaklanmamız gerekiyor.
neden kaybettik adlı bir çalışma:
1. teknik direktör tercihi
2. hakan calhanoğlu'nun olmayışı
3. mert günök'ün ağır saçmalaması
4. sipçiç'in 2. sarıda atılmaması
5. son vuruşlardaki beceriksizliğimiz
6. zemin
7. heriflerdeki bal
maalesef perşembe'nin gelişinin çarşamba'dan belli olduğu maç. evimizde oynadığımız izlanda maçı hariç iyi oynadık diyebileceğim bir maç yok. ilk karadağ maçı irfan'ın bireysel becerisi, deplasman izlanda maçı yine oyuncuların bireysel çabaları. galler maçlarının 2'side bence çok kötü oyunlar.