devre arası güzel bir şekilde vedalaşılmalıdır. galatasaray'a 3 sezon hizmet etmiştir, tatlı bir şekilde ayrılmak en güzelidir.
sahada olduğu bir maçı üstün oynamamız mümkün değil, hadi hatır gönül için takımda tutulsun da her fırsatta oynatılmasın. yerine osimhen’i ve barış’ı yedekleyecek bir kanat forvet profili şart.
kaptanımız,canımız, ıcardimizle vedayı süper kupa maçında yaptım ben.
işi uzatmak karşılıklı sevgiden götürür.
galatasarayın şimdiki zamanında ya da geleceğinde kendisine yer yok
üzücü lakin sene sonuna kadar osimhenin yokluğunda bile birinci forvetimiz olmamalı
ilk 11 başladığı herhangi bir lig maçını kazanma şansımız yok. maalesef futbol kendisini çoktan bırakmıştı, sezon başı vedalaşmak gerekiyordu bizim arabesk kültürümüz buna izin vermedi. duygularla aklımız çelişiyor ama gerçekler her zaman acıdır.
realiteyi yüzümüze karşı karşıya kaldığı pozisyonda topu üç kere tiplemesiyle şaaakkk diye vurduğu gün bugündür.
paralel evrende bu sezon zaniolo yerine kendisini udinese’ye göndermiş olsaydık union sg maçında en az 1 puan alıp şl’yi garantilemiş, ligte de en az 7 puan önde olurduk.
kendisini görmeye, sahada izlemeye tahammülüm kalmadı. skor alındıktan sonra, attığı nispeten değersiz gollerden sonra çalan “aşkın olayım” midemi bulandırıyor . devre arasında yolları ayırırsak şampiyonluk için bir şansımız olur, aksi takdirde geçmiş olsun.
isabetli şut yok, toplam 12 pas neredeyse yarısı isabetsiz (%63), kazanılan 1 (bir) ikili mücadele, 1 (bir) hava topu, kaçan 2 net pozisyon.
yunus’la beraber maçın en düşük ratingli oyuncusu.
(bkz: 17 ocak 2026 galatasaray gaziantep fk maçı)
kendini unutan forvet. maalesef bizim onu koyduğumuz yerde artık kedini görmeyen forvet. icon topçu, yaşattıkları unutulmamalı ve arkasında durmalı derken kendisi liderlik gösterecek her anda ortadan kayboluyor. maalesef bazı şeyler sadece lafta kalıyor. üzücü, çok üzücü.
kalan maçlarda 30 gol atsada aynı fikirdeyim gelecek yıl takımda olmamalı. bitti artık bunu herkes kabullenmeli.