bu adam, sadece bir galatasaray ve türk futbolunun efsanesi değil. bu adam benim ruhtaşım, renktaşım. beraber sevinip beraber üzüldüğüm. bu adam benim galatasaray'ım. çocukluğum.
ailesi ve siyasilerden baskı altına alındığını düşünüyorum. kerem eğer dik durursa galatasaray'ın efsanesi olacaktır. omurgada sıkıntı yaşarsa ilerleyen tarihlerde camiasız kalacaktır.
herkes müsterih olsun. bu ülke çok çakma kabadayıların üzerine toprak attı. eski içişleri bakanı aklıma geldi. o da gerine gerine dolaşıyordu. bu ülke, polis teşkilatını örgütleyen içişleri bakanını yedi. galatasaray taraftarlarının seçmen gücünün nasıl bir şey olduğunu tüm siyasi partiler biliyor. fazla kaşınırsa çok uzun süre o koltukta kalamayacak.
kafasında futbolu bitirmiş bir santrafor(!) ile oynadığımız maç. maç akarken sadece malum santraforu izliyorum. durarak top oynayan profesyonel ilk defa gördüm. halı saha maçlarında bile böylesini göremezsiniz. ne ceza sahasında bekliyor, defans arkasına koşu atıyor, ne hücum presinde var, olması gerektiği yerde değil, berbat bir vücut dili var. takım arkadaşlarına karşı eller kollar hiç durmuyor. zorla oynuyormuş gibi. şimdi bu entry yazarken de direği tekmeledi. kimse galatasaray'dan büyük değildir. dua etsin galatasaray taraftarı hala uyanmadı. uyanırsa ve böyle yürümeye devam ederse yaka paça gönderirler.