uzatma dakikalarında bir adet penaltımızın çift lavaş dürüme sarılıp hapır hupur yenmesiyle 1-1 biten karşılaşma. avrupa arenasında yenemiyorsan yenilmeyeceksin diyip 1 puana üzülmüyorum.
bu maçtan alınması gereken dersler var.
1- nelsson baba işi sıkıntı
2- yunus ve barış kanat bek oynatmak korkunç bir girişim. özellikle yunus bir yerden sonra fenalık geçiriyor bu formasyona geçtiğimizden beri yediğimiz goller yunus'un kanadından gelmeye devam ediyor.
3- icardi'nin sakatlığı sonrası ikili forvet işinin pek bir olayı kalmadı. orta sahayı daha diri tutup osimhen'le skora odaklanmak bir çözüm olabilir zira bats bu maç yok hükmünde bir maç çıkardı.
son saniyede orta sahadan sıkılan şutun kalemize gidişini izlerken 32 senelik yaşamımdaki bütün özel galatasaray anılarını bir film şeridi gibi gözümün önünden geçiren karşılaşma.
hagi'nin monaco'ya attığı gol olsun, drogba'nın topukla real'e attığı gol olsun, o kahpe top auta çıkana kadar bütün anılarım gözümün önünden geçti gitti.
geçen sezon son 10 maçta conta yakan sergio oliviera gibi performansında bir düşüş gördüğüm orta saha oyuncumuz. torreira olmasa başımız çok büyük belaya girecek, ama kerem'den başka alternatifimiz yok o yüzden dişini sıkıp son bir eforla kendisini toparlamasını bekliyorum.