dar rotasyonun ve beceriksizliğimizin kurbanı olduğumuz maç.
maç sayısı fazla, katkı vermesi gereken oyuncu adeti de az kalmış durumda. zaten dardı, bu maçta katkı verem abdülkerim’i kaybettik. ek olarak yunus ve barış’ın posası çıkmış durumda. yunus son 3 maçtır olumlu işler yapamıyor, barış ise haliyle yorgun.
yedek kulübesinden maalesef destek alamıyoruz, üstüne yoğun maç temposuna giren oyuncular düşüş yaşıyor. bu düşüşü sakatlık, performans kaybı yada gol yollarında beceriksizlik olarak yaşıyoruz.
ve bir de maalesef muslera durumu var ki burası acı bence. fark yaratıyor yazamıyoruz artık.
sağlık olsun diyebiliriz ancak aralık ayında 4 resmi maçımız daha var benim bildiğim kadarıyla. hangi adamları, nasıl kullanabiliriz bilmiyorum.
sakatlığı ve olası sezonu kapamasıyla bütün tadımı kaçıran oyuncu, starımız. çok üzgünüm, söyleyecek bir şey bulamıyorum.
çok cömert bir ilk yarı geçirdik. 2-3 gol atmamız gerekiyordu, akan oyunda bu beceriksizlik/yeteneksizlik can sıkıcı. golü de zaten duran toptan attık.
mertens çok değerli, bizim oyunumuz için olmazsa olmaz. ama fiziksel olarak yetemiyor maalesef kendisi ve alternatifi yok. 2. bölgeyle 3. bölge arasında bize bağlantı olacak bir oyuncu almak zorundayız. verdiği tercihler ya hatalı, yada gücü o hamleyi yapmaya maalesef yetmiyor. ha keza icardi’de fiziksel olarak çok geride, o da takımına gerekli sertliği katamıyor.
bir şekilde kazanmamız gereken spor müsabakası. aksi durumu düşünmek dahi istemiyorum. sonraki resmi maçımız 19 ekim'de. 13 gün olur 13 sene herkes için. 1-0 olsun bizim olsun maçı. galatasaray hocası ve oyuncuları, bütün taraftarların özgüvenini yerle bir etmekle kalmayıp demoralize etmiş durumda herkesi.