umudumu yitirmek üzere ellerim başımın arasında maçı takip ediyordum. bats’ın direkten dönen topunda yerlere attım kendimi neden osimhen’i görmüyorsun diye. tam o anda pozisyonun tekrarında ofsayt olduğunu fark ettim. umut doğdu içime. gol olmamasına sevindim anlık. sonrası malum.
konuşulacak çok şey var. son 4 maçta 9 gol yedik. sahada hem bireysel hatalar hem de bizim seviyemizde olmadığını düşündüğüm isimler var. sakinleşelim önce. sonra galatasaraylılığımızın gereği olarak en mutlu günümüzde en sert eleştirileri getiririz hep birlikte.