ya problem açık ve seçik önümüzde duruyor: kağnı oyun ve isabetsiz paslaşma.
biz mi sahaya inip oyuncuları çalıştıralım, hazırlayalım?
nedir bu ünlü, eski, solmuş isimler takıntımız bizim?
ilk yarısında futbolun bütün doğrularını yaptığımız, taraflı tarafsız izleyen herkese seyir zevki sunduğumuz ve kalite kokan bir oyun ortaya koyduğumuz maç oldu. öyle ki fenerbahçe karşımızda çaresiz bir durumda göründü. yayıncı kanalın spikerleri bile "fenerbahçeli oyuncular sanki ilk kez bir arada oynuyormuş gibi" yorumunda bulundu.
çok erkenden 2 farklı üstünlüğü yakalamamıza rağmen ilk yarının sonunda anlık bir uyuklama ve nasıl çizildiğini anlayamadığımız ofsayt çizgisi ile skor 1-2'ye gelmiş olsa da sahada izlediğimiz dominasyon çok daha farklıydı.
1- osimhen'in barış alper'e aşırtma pasında barış'ın ayağına oturtamadığı,
2- yine barış'ın şutunda irfan can'ı geçen topu çağlar'ın çıkardığı ve
3- sara'nın bomboooş pozisyonda yunus'a veremediği ve kaçırdığı pozisyonlar.
sadece şunlar bile skoru 5-0'a getirmeye yeterliydi daha ilk yarıdan.
bu maçta ben en çok takımın iştahına, rakibe nefes aldırmayan ön alan presine ve barış alper'in sahada kaldığı bütün süre boyunca çağlar'ı sırtında gezdirmesine hayran kaldım. tabiri caizse rakibi döve döve yendik; onlar gibi yarım pozisyondan gol atarak değil.
davinson, eren elmalı, torreira, sara, yunus hepsi de kusursuz oynadı.
yunus özellikle dar alandaki kıvrak skillerini geri yüklemişe benziyor.
okan hoca'ya da, takıma da helal olsun.
(bkz: işte böyle her sene böyle)
beklentinin aksine üstün oynadığımız ve kazandığımız maç oldu. (bkz: havaya girdin mi galatasaray çakar sana)
halısahada olduğum için maç sırasında herhangi bir şey yazamadım. maçla ilgili sadece defansif eleştirimi sürdüreceğim;
yediğimiz golde defans çizgimize iyi bakın:
hizliresim
defans çizgimiz yok. bu nedenle çok rahat bir şekilde defans arkasına adam kaçırdılar ve golü buldular. burada sanchez en uçtaki adam olduğu için diğer oyuncuların ona göre pozisyon alması gerekirdi.
sezon başından beri yaşadığımız savunma sorunları ve bitiricilik eksikliği bu maçta da devam etti. her şeye rağmen kadıköy'de fenerbahçe'yi ezerek eledik ve camia yeniden kenetlendi; rakibimiz ise tuzla buz oldu.
kural diyor ki futbolcu uzaklaştırmak için kendisi vurup eline carparsa penaltı değil.esas gol bence ofsaytti. hicbirsey oynamadik. kiralık maskelinin konsantresinin onda biri yoktu bizimkilerde mağlubiyeti hakemlerde aramayın artık 3 maçta 2 gol atabildin ikisi de hakem hediyesi olmuyor işte.
yıllardır benzer durumda fener'e can suyu olmuşluğumuz vardır. aslında bu aralar da bizim böyle bir şeye ihtiyacımız vardı, ama tarihte bizim kötü, fener'in iyi durumda olduğu çoğu dönemde fener'den böyle bir can suyu edinmemiz şöyle dursun, hep bir tekme daha yemişliğimizi hatırlarım.
dolayısıyla içinde benim de bulunduğum ağır çoğunluk kuvvetle muhtemel net bir mağlubiyet bekliyordu geçmiş tecrübelerden ve takımın durumundan yola çıkarak. hatta şahsen benim düşüncem bu hafta sonu bay olmanın, dün akşam alınacak bir mağlubiyet sonrası takımın toparlanması için iyi denk geldiği yönündeydi.
şükür ki korku ve endişelerimiz gerçekleşmedi ve beşiktaş maçında iyice düşen gardımız yeniden kendine geldi, ve şampiyonlukla ilgili kafamızda oluşmaya başlayan acabalar yerini tekrar yeşeren umutlara bıraktı.
(bkz: 2 nisan 2025 fenerbahçe galatasaray maçı)
barış alper ve sara gol pozisyonlarında akıllı olsalar ilk yarıda 4 olup bitecek maçtı. sara altı pasta yunus'a verse mesela, ah ulan düşündükçe kötü oluyorum. barış osimhen'in verdiği pasta topu bekletmeden vurmaya çalıştı mesela hiç gerek yoktu. gol pozisyonlarında bir saniye kaleye bakma mecburiyeti getirmek lazım. dokunan penaltı yapar neden acele ediyoruz anlamıyorum.
şikecileri şahane bir kuyuya attığımız maç. şimdi debelensin dursunlar iç çekişmelerle.