rakipte scholes varmış gibi bir gol yedik. tek şut tek gol. okan hoca hala havadan ve uzun pas oyunundan vazgeçmesin…
ya oyuncular da inisiyatif kullanıp adam akıllı bir oyuna geçemiyorlar mı anlamıyorum… olan hoca’ya rağmen.
alanya tribünlerinden "her zaman her yerde en büyük fener" tezahüratları duyulan maç. al sana yapı.
ama bizim topculara mustehak. sen bu dakikada terinin son damlasına kadar savaşmazsan böyle oluyor işte.
takımdaki herkes topu alıp etrafında dönüp geriye pas veriyor. o kadar mıy mıy oynuyoruz ki rakibi açık yakalama ihtimalimiz yok. bu tempoda devam edersek şampiyonluğu elimizle vereceğiz.
ruhunu kaybetmiş bunlar, galatasaray ruhu diye bir şey vardı her zaman ama bunlarda ruh muh yok. terbiyesizler, hocasından futbolcusuna, taktikçisinden başkanına kadar hakkım haram olsun.
öğrenilmiş çaresizlik yaşıyor gibiyiz. top sürekli ayağımızda, rakip sahada top çeviriyoruz, rakip ilk geldiğinde bir şekilde golü bulup dönüyor.
yazık alanya gerçekten çok boş takım. bizim halimiz ise...
dünya çapında iki forvetimiz var sahada ancak onları topla buluşturacak bir oyun şablonumuz yok. bu kadar zor olmamalı bu işler. bu takım niye oynayamıyor gerçekten anlayamıyorum.