bu seviyede de oynayabileceğimizi, sahamızda kimsenin bizden başkasının açık ara favori olmadığını, en önemlisi avrupa'da da en güçlü türk takımının galatasaray olduğunu ispat etmek için muazzam bir fırsat bu maç. yeterki kolay gol yemeyelim. maalesef son şampiyonlar ligi maçlarımızda hep ilk golü biz yedik. geriye düştüğümüz avrupa maçlarında kolay kolay galip gelemiyoruz. onun için haftalardır savunma yapmanın önemini vurguluyorum.
bu maç özelinde hem elmalı hem jacobs'un önlü arkalı oynaması şart. gerekirse orta saha çizgisini hiç geçmesinler. bu lemina için de geçerli. defansın önünde emniyet sübabı gibi nöbet tutmalıdır. galatasaray'ın ilk planı kesinlikle maçı beraberlikle son 30 dakikaya taşımak olmalıdır. kalan sürede ölçülü riskler alınabilir.
liverpool, çok iyi oyunculardan kurulu bir yıldızlar topluluğu. ancak yenilmeyecek bir takım da değil. 29 eylül 2025 newcastle united arsenal maçını dikkatle izleyenler ev sahibinin pivot forveti alman woldemote'nin o boy ile orta sahada nasıl adam kovaladığını, nasıl savaştığını görmüştür. işte bizim de önceliğimiz 30 eylül 2025 salı akşamı bu olmalı. evvela hiç kibir yapmadan rakibin bizden çok daha iyi, çok daha kuvvetli ve favori olduğunu kabullenmeliyiz. top rakipteyken herkes topun arkasına geçmeli, osimhen bile. arkadaşı 2-3 kişiye karşı tek başına savaşırken seyreden futbolcu galatasaray'dan uzaklaştırılmalıdır. bu maç kavga etmeden, ayağımıza yorgunluktan kramplar girmeden, 130 km koşmadan ve inanmadan kazanılacak bir maç değil. bu maç, galatasaray için namus maçıdır.
özellikle öne geçtikten sonra galatasaray futbol takımının sadece yana ve geriye oynamayı düşündüğü maç haline geldi. uzun toplar dışında risk taşıyan hiçbir dikine pas denemesi takım. sallai sağ açıkta etkisiz. uğurcan geri pasların neredeyse tamamını baskı yokken bile hiç ediyor. sane maç başında istekliydi ancak ilk yarının ikinci bölümünde golden sonra alanyaspor'un baskısında kayboldu. torreira ve sara çok etkisiz makuta ve maestro karşısında. icardi çok bir gol attı, mücadeleden sakınmıyor ama fiziksel durumu hala herhangi stopere üstünlük sağlayacak durumda değil. barış alper tek başına bir şeyler deniyor herkesten münezzeh. kısacası toplamda galatasaray 10 dakika ya oynadı ya oynamadı. kafaların şampiyonlar ligi'nde çok belli ama rakibe saygı duymazsak buradan moralimiz bozuk çıkarız. alanyaspor geriye düşse de oyun disiplininden ödün vermeden 5-4-1 devam etti, golü yiyince galatasaray'ın hareketsiz oyununu da görünce öne doğru çıktılar ve alanları başarıyla kapattılar. biraz şanslı olsalardı golü de atabilirlerdi.
ikinci yarı bu düzende maçı kazanmamız zor. çünkü takımın 2. gole gitmek gibi bir gayesi yok. aman kimseye bir şey olmasın tadında oynuyoruz. zaten bu sezon en az şut attığımız ilk yarıyı oynamışız. icardi çıkmalı ve barış ileri uçta olmalı. sallai yerine yunus girmeli. sane de asıl mevkisi sol kanada geçmeli. bu düzen olmadı.
ön alanda sprinter oyunculara sahip alanyaspor, geride 5'li defans ( 3 stoper ) ile bekleyip kaptığı toplarla ibrahim ve ogundu ile tehlike yaratmak isteyecektir. başakşehir deplasmanında izledim alanyaspor'u. maç 1-1 bitti ama ogundu yerinde akıllı bir oyuncu olsaydı alanyaspor o macı 4-1 veya 5-1 kazanabilirdi. velhasıl alanyaspor yıllardır değişmeyen kimliği ile oynayan bir takım. sahasında kolay yenilmiyorlar.
liverpool her ne kadar premier ligin son şampiyonu da olsa, devam eden ligde kayıpsız lider de olsa, sadece bu yaz ön bölgeye 500 milyon euro'ya yakın rekor paralar harcasa da yenilmeyecek bir takım değil. geçen sezon da şampiyonlar ligi'nde çok iyi bir derece alamadılar. hatta geçen hafta sahalarındaki ilk maçta formsuz atletico madrid'e karşı 2-0 öndeyken yakalanıp son dakikalarda gelen golle güç bela galip geldiler. ben takımıma inanıyorum ama bir şartla. galatasaray savunma yapmayı öğrenirse dünyada her takımı yenebilir. bu tezimi twitter'da da paylaştım. maalesef frankfurt deplasmanı hayatımızın en şanssız ve trajikomik maçlarından birini yaşadık. maçın hakkı kesinlikle o skor değildi. neyse geçti gitti.
aylardır söylüyorum yine söyleyeyim: savunma, savunma, savunma. bugün de ( 22 eylül 2025 ) konyaspor karşısında görüldüğü üzere - hoş, konyaspor gerçek bir ölçü değil ama - galatasaray yürüse bile 3 gol atabiliyor sahasında. frankfurt'a karşı reaksiyon verdik ve dersimizi iyi çalıştığımız belliydi. maalesef kişisel hata ile gol yiyince takım kırıldı. belki rakip kendi becerisiyle, organize bir gol atsaydı gardımız bu kadar çabuk düşmezdi. velhasıl kelam, galatasaray önceliği savunmaya tanıyıp, ilkin liverpool'u durdurmak üzerine bir oyun kurgulamalıdır. yine 4-6-0 çıkmalıyız. yüksek tempo işimize gelmez. zor ama gol yemediğimiz her dakika maça olan inancımız artacaktır. lemina, wirtz tuvalete bile gitse peşinden ayrılmamalı. sol taraf elmalı - jacobs ikilisine bırakılmalı. salah'ı durdurmak için doğru seçenek bu. bütün duran topları etkili kullanmalıyız. liverpool oldukça fizikli bir takım da olsa gol bulma ihtimalimizin en yüksek olduğu hücum yönü yan toplar. bundan 13 sene evvel yine bir ingiliz devi manchester united'ı sahamızda kornerden burak yılmaz'ın kafa ile attığı bir kafa golü ile 1-0 yenmiştik. hayat bu, neden olmasın.
galatasaray'ın türkiye'de üst üste 17. resmi galibiyetini almak için çıkacağı maç. geride kalan 16 maçta 47 gol atarken kalesinde sadece 5 gole müsaade etmiştir. rakip konyaspor 2025-26 sezonuna ilk iki maçta aldığı gösterişli galibiyetlerle hızlı bir giriş yapsa da geçen hafta sahasında deplasman canavarı alanyaspor'un gazabına uğradı ve ilk mağlubiyetini aldı. adil demirbağ, melih ibrahimoğlu, umut nayır, alassane ndao, anas bardhi gibi tehlikeli oyuncuları var. teknik direktörleri recep uçar. servisimizi kırmak isteyeceklerdir. takımda mod düşük. özgüvenimizi kazanmak adına bu maçı kazanmak zorundayız.
galatasaray, orta anadolu temsilcisi ile şimdiye kadar 54 resmi müsabakaya çıkmış. bunların 39'unu sarı kırmızılılar kazanırken, 10 maç berabere, 5 maç da konyaspor üstünlüğü ile sona ermiş. konyaspor'un tarihte deplasmanda galatasaray'a galibiyeti yok. istanbul'da oynanan 27 karşılaşmanın 23'ünde ev sahibinin üstünlüğü var. kısacası gala'nın konyaspor'a karşı büyük bir üstünlüğü söz konusu.
bu maça dair en çok merak edilen okan buruk'un kadro tercihi olacak. esasında doğru dizilişi almanya'da bulduk. galatasaray'ın kesinlikle 4-6-0'da ısrar etmesi gerekir. hem daha güvenli hem de oyunu tutabilen bir diziliş bu. ha diyebilirsinizki "iç sahada 4-2-3-1 daha doğru" ona da saygı duyarım ama ben galatasaray'ın 4-6-0 ezberini özellikle avrupa için geliştirmesi gerektiğini düşünüyorum. oynadıkça daha iyi olacağız. aksayan yerleri göreceğiz. yarınki maçta ( 22 eylül 2025 ) sol bekte elmalı - jacobs, stoperde sanchez - apo, sağ bekte sallai - singo, orta alanda sara değişikliğini bekliyorum.
galatasaray'ın her şeyden bağımsız kırılan özgüvenini tamir etmek adına kazanması şart.
frankfurt'a attığımız tek golde aslan payı sane'ye aitti. rakip kendisine kesinlikle önlem almıştı ve herkes kadar top oynadı. eğer biz bayern münih'teki uçan sane'yi, defansın arkasına sarkan sane'yi istiyorsak buna göre bir oyun anlayışı geliştirmemiz gerekiyor. bugün sane'ye gelinceye kadar barış alper ne oynadı? davinson ne oynadı? yunus ne oynadı? lemina ne oynadı? bugün bu hezimetin baş sorumluları okan buruk, yunus ve davinson sanchez'dir. maaşının yüksek olması ve bizim kendisini kullanamıyor olmamız sane'nin suçu değil. bayern münih kalsın diye kendisine 6 milyon euro ödemeye hazırdı, arsenal sane konusunda geç kaldığını itiraf etti.
delinin biri kuyuya bir taş attı, 40 tane akıllı çıkaramıyor. yeni günah keçisine ihtiyacımız vardı. angelino, zaha ve nihayet sane. ben sane'ye inanıyorum ve hepimizi zaman içinde pişman edeceğini düşünüyorum.
yıllardır bu takımın değişmeyen ve tek sol stoperi apo'yu yedek bırakması bir hataydı ancak galatasaray yine de bu deplasmandan puanla dönecek kadroyu bulmuştu. bu konuda hakkını teslim etmeliyim. ancak futbolcularının yediğimiz golden sonraki reaksiyonsuzluğuna engel olabilirdi. ikinci yarı yine de az olsa maçı çevirebilme ihtimali lemina-icardi değişikliği ile hayal oldu. zaten okan hocanın oyuncu değişikliğinden ne anladığını bilmiyorum. hiç dokunmasa daha iyi oynuyor takım. gabriel sara gibi oyunculardaki durağanlığın ve hatta geriye gidişin temel sebebi kendisidir.
ben şahsen türkiye ligi şampiyonluğu değil şampiyonlar ligi için heyecan duyuyorum artık. kuralar çekildiğinden beridir, yaklaşık 3 haftadır bu maçı bekledim ve her gün kafamda oynadım bu maçı. maalesef çok büyük bir hayal kırıklığına uğradım, çok öfkelendim, neredeyse ağlayacaktım. bu üzüntünün sebebi yediğimiz 5 gol değil. çok iyi başladığımız ve çok rahat götürdüğümüz maçta halı sahada yenmeyecek kadar komik goller yiyerek yenilememiz. okan buruk, seni 16 yaşından beri bilirim. süper bir yetenek olarak girdiğin bu takımda ayağın kırıldı, neredeyse futbol hayatın bitmişti. fatih hoca, herkesin umudunu kestiği genç okan'ı tekrar kazandı ve onu avrupa çapında bir yıldız mertebesine çıkardı. sen ve belözoğlu, galatasaray'a para kazandırmadan kaçarcasına inter'e gittiniz. döndün, geldin ezeli rakibimiz beşiktaş'ta oynadın. yine de galatasaray sana bir şans tanıdı, kapılarını açtı. eyvallah gerçekten başarılı da oldun yerel ligde. avrupa'da başarısız olmana rağmen hep destek olduk. ama yeter hocam. bu takım 2 hafta sonra sahasında liverpool'a kaybederse ben sana olan inancımı tamamen kaybederim.
bence okan buruk en doğru dizilişi bulmuştu. sadece apo- sanchez tandemini bozması ve yunus ile sane'nin aynı anda sahada olması hataydı. bu tip denemelerin yeri şampiyonlar ligi değildir. ilk 35 dakikası tamamen istediğimiz gibi giden maçtı. rakibimiz kalemize planlı bir atağı, bir tehdidi bile olmadı diyebilirim. hatta galatasaray 2. gole bir kaç defa çok yaklaştı. frankfurt üretemiyor, çare bulamıyordu. gerçekten çok rahat oynuyorduk. yunus'un basit bir hatası ile her şey tersine döndü. hâlâ bu maçı kaybetme şeklimize, kendi kendimize attığımız gollere inanamıyorum. yine de gole reaksiyon verememize, bu kadar çabuk vazgeçmemize çok sinirleniyorum.