gökhan zan’ın biz uefa takımı değiliz diye yaptığı girizgahı biz avrupa takımıyız, buralarda olmazsak içim buruk, kalbim kırık kalır şeklinde revize ederek bu akşamı bekliyorum. kazanacağız. zaferler senin ruhunda var, saldır galatasaray.
"galatasaray adının olduğu her yerde umut vardır. " demeye gelmiştim ama başka bir arkadaş daha yazmış. galatasaray kazanmak için, turu geçmek için şampiyon olmak için olamıyorsa en yüksek sırada bitirmek için oynar. fener maçı varmış 3 gol fark varmış imkansızmış zaten düşüşteymişiz planlama çok kötüymüş lemina kadroya alınsaymış vs vs bunların hiçbir anlamı yok. inanmayan izlemez olur biter. ben inanıyorum. alkmaar gelir yine yener bizi o zaman da üzülürüm. çocukluğumla ilgili hatırladığım tüm anılarım galatasaray anılarıdır. şu an dönüp baktığımda hepsinde de umutluydum. 20 sene sonra tekrar bu yılları hatırladığımda kötüleri değil yine iyileri hatırlayacağım.
karlı bir havada oynanacak maçtır. biz topumuzu oynayalım gerisi artık kısmet. hani söz var ya " kafana göre " diye. hee işte tam o maç. böyle günlerde sami yen değişik olur güzel olur. cefakar adam stada girdiğinde yaşadığı izidirabi, yediği yağmuru, kar-kışi unutur.
bizim ve üstümüz jenerasyonlar nöşeteli gördük, bremen maçında son dakika çizgiye takılıp o travmayi 21 sene sonra yine karlı bir avrupa maçında son dakika bu sefer kar ve buz sayesinde atlatıp intikamı aldik. yeni jenerasyonlarda inşallah ikisinin bir arada olduğu bu akşamki ortamda bunu yaşayacaklar.
tur özelinde belirleyici faktörü ne kadar gol attığımız değil ne kadar iyi savunduğumuz olacak olan maç. uzatmaya götürmek için 3 fark gereken maçta kimsenin gol atma endişesi yokken herkes kara kara kaleyi nasıl kapatacağız diye düşünüyor. fantastik bir takım olduk. *
sloganımız olan konsantrasyona en çok ihtiyacımızın olduğu maçlardan biri. umarım skoru erken elde etmek için pervasızca hücum etmeyiz. öyle olursa ilk 10 dakika içinde 1-0 geriye düşüp psikolojik olarak da zarar görebiliriz. sağlam duran, belli bir planı olan, yardımlaşan bir takım olabilirsek az alkmaar'ı zaten yeneriz. onların söylemlerinde biraz kibir emareleri var. oyunlarına ne kadar yansır bilemiyorum ama onlar için tehlikeli bir durum. sakin kalıp oyunumuzu oynayalım, gücümüzü gösterelim, olursa olur olmazsa yapacak birşey yok.
ilk yarı 1 tane, 45-60 arası 1 tane daha atarsak tur gelir. tüm bahis siteleri galatasaray'ı ağır favori görmüş. ayrıca 20 yıllık tecrübeyle sabittir ki iddaa oranları belirlerken kolay kolay yanılmaz. inanılmaz bir istihbarat sistemi var. tur için tek şart gol yememek. gol yediğimiz an iş biter.
son on maçını izlediğimiz galatasaray, bu maçı 4 farklı kazanır diyebiliyor musunuz? hocanın yerinde olsam, as oyuncuları yedek bırakıp dinlendireceğim maç olur.
bence avrupa, şampiyonlar ligidir. beşiktaş, fenerbahçe, başakşehir gibi takımlar uefa kupası'nda tur atlayınca çok sevinebilir ama galatasaray'ın yeri, çapı, vizyonu şampiyonlar ligi olmalıdır. şahsen, altı kesmiyor beni.
turdan ümidi olmayan yada kardan dolayı erteleneceğini düşünen taraftarın dahi bugün stada gelip en azından tff yi en kalbi duygularla anması gereken maç. bundan daha güzel protesto fırsatı olmaz.
yedeklerle çıkalım, kendimizi yormayalım, aman tadımız kaçmasın ali rıza beyler havada uçuşuyor. sebebi de fenerbahçe maçı.
benim galatasarayımda yazmaz bunlar. temizlenecek bir rezalet var. kazanılacak bir özgüven var. son saniyeye kadar kovalanacak tur var. fenerbahçe maçı için itici güç olacak o adrenalin de burda var. hala ama yorgunluk diyene de yukarda allah var.
olacak olacak olacak.
sözlükte büyüklerimiz var, küçüklerimiz var. ben 36 yaşındayım. babası sayesinde galatasaraylı olmuş, 90’larda galatasaray’ı yaşamış bir çocuğum. çok yazan, çok konuşan, çok yorum yapan bi’ adam değilim ama sarı-kırmızı’nın hissettirdiği, galatasaray’ın hissettirdiği duygularla ilgili sabaha kadar konuşup, sayfalarca yazabilirim.
98’ aralık’ta atletic bilbao deplasmanında çamura saplandığımızda da çok sevdik, bir sene sonra chelsea’den 5 yediğimizde de çok sevdik, 99’kasım’da milan maçında geri döndüğümüzde de çok sevdik, 2000’de uefa kupası’nı kazandığımızda da. bir nesil bir telefon melodisine aşık olur mu? olduk. bir de üzerine bu ülkeye rağmen galatasaray’dan dolayı ülke geneline göre nispeten pozitif insanlar olduk. ümidini hiç kaybetmeyen, savaşan insanlar olduk. düşünün ki ben torrent ile uefa da yarı final oynayabileceğimize bile inanmıştım. :) benim hayalperest biri olmamdan değil bu, konu galatasaray.
bugün üzme bizi. bugün bu takımı elememiz gerek. ne gerekiyorsa yap, mutlu et. lütfen.